Preloader image
Η υπαρξιακή κρίση των 25
811
post-template-default,single,single-post,postid-811,single-format-standard,qode-social-login-1.1.3,stockholm-core-1.2.2,select-child-theme-ver-1.1,select-theme-ver-5.3,ajax_fade,page_not_loaded,menu-animation-underline,wpb-js-composer js-comp-ver-6.3.0,vc_responsive

Η υπαρξιακή κρίση των 25

Όταν ακούμε για υπαρξιακή κρίση συνήθως έχουμε στο μυαλό μας τη μέση ηλικία. Εκεί κάπου κοντά στα 50 είναι που ακούμε για ανθρώπους οι οποίοι ξαφνικά αρχίζουν να έχουν «περίεργες» συμπεριφορές, απρόσμενη αγορά πανάκριβου αυτοκινήτου, παραίτηση από τη δουλειά, ταξίδι για ένα τρίμηνο, απιστίες στο γάμο. Τα πράγματα όμως έχουν αλλάξει πλέον, η κοινωνία, τα πρότυπα κι οι απαιτήσεις είναι πολύ πιο διαφορετικά από ότι ήταν πριν.

               Κάποτε αν είχες ένα πτυχίο ήσουν σπουδαί@! Τώρα, πτυχίο μόνο; Το μεταπτυχιακό είναι δεδομένο και πλέον το hot της εποχής είναι το διδακτορικό, αν δεν έχεις κάποια δουλειά να σε περιμένει. Ας δούμε όμως πώς δημιουργείται αυτή η νέα κρίση, η κρίση των 25!

               Έχεις περάσει σε μια σχολή, έχεις αποφοιτήσει, κατά πάσα πιθανότητα έχεις κάνει κι ένα μεταπτυχιακό γιατί όπως είπαμε είναι και το must της εποχής κι έχεις ξεκινήσει τη βιοπάλη. Αναζήτηση «καλής» και «σταθερής» δουλειάς, σε εισαγωγικά μέσα διότι ποιος ξέρει από πριν ότι μια δουλειά είναι καλή και πόσο μάλλον ότι θα είσαι εκεί μέχρι τη σύνταξη; Πιθανόν επίσης να έχεις ήδη πάρει μια «γεύση» του τι εστί εργασία πάνω στον τομέα τον οποίο έχεις επιλέξει. Και τότε έρχεται η συνειδητοποίηση!

               Και μαζί με τη συνειδητοποίηση και τα ερωτήματα. «Μα τι δουλειά έχω εγώ εδώ;», «Αλλιώς περίμενα τα πράγματα κι αλλιώς είναι», «Βρέθηκα να έχω σπουδάσει, να έχω κάνει ΚΑΙ μεταπτυχιακό πάνω σε αυτό που σπούδασα και να συνειδητοποιώ ότι αυτό δεν είναι για μένα!» και γενικά «Πού πάει η ζωή μου από εδώ και πέρα;!». Σε κάποιους όλα αυτά μπορεί να μεταφραστούν ως τεμπελιά και ως ότι «το παιδί δεν έχει όρεξη απλά να δουλέψει».

               Το θέμα είναι όμως, εσύ που βιώνεις αυτή την κρίση να κάνεις την ενδοσκόπηση σου. Να θέσεις στον εαυτό σου βασικά ερωτήματα ώστε να αφουγκραστείς τα θέλω σου και να φτιάξεις ένα νέο σχέδιο δράσης. Ξεκίνα με τις ερωτήσεις «Πού βρίσκομαι και πώς νιώθω με αυτό;» και «Πού θέλω να φτάσω;». Έχοντας αυτές τις ερωτήσεις ως πυξίδα, θα μπορέσεις να καταστρώσεις ένα σχέδιο δράσης ώστε να δεις την κατάσταση ως έχει αλλά και πώς μπορείς να κινηθείς.

               Το να γνωρίσεις τον εαυτό σου και τα θέλω σου είναι ένα πολύ μεγάλο βήμα, που αξίζει τον κόπο γιατί το αποτέλεσμα θα σε ανταμείψει. Ζήτα τη βοήθεια ενός ειδικού ψυχικής υγείας ώστε να γνωρίσεις καλύτερα Εσένα και να ζήσεις τη ζωή που σου αξίζει!